Dérive, Urbanophilia and the Phantasmagoric land / by Aleksandra Shekutkovska

 

Black and white maps are part of the Learning from Las Vegas

As soon as I bought the metro ticket taking me to explore the large scale entertainment complexes (MRT Huai Kwang, Sutthisan) I was aware it has happened. Perpetual condition of urbanophilia resulting with streams of consciousness in the city itself. Travelling inside the tube in reach for a piece of the Phantasmagoric land I was remembering the lecture I gave last week on Urban context analysis and deciding to include the dérive by the Situationists to refer to the ambiances in the city.

And there it was within myself, the dérive, the existential need to move from one urban place to another enchanted by the contextual atmospheres.  

Eerie of the dérive is filling up the underground station. After I reached the elevated walkway from where I could get a good panorama of the area, I was admiring the daring highway cutting Phantasmagoric land into two strips of the boulevard. Massage parlor built into condominium like entertainment complexes, internally oriented with no sign that there is any life within them. Is this the alter ego or

-the city itself, the organ structure which lets the bloodstream flow for the rest of the body?

Caught in psychogeograhical observations, trying to create mappings and sketches of what I was observing I was thinking about the lecture again. It corresponds, the maps from Learning from Las Vegas, the strip of happenings where each building is characterized by a singular unique symbol, the Nolli map representing the private spaces swallowed into darkness ( empty spaces) and the public like an accidentally spilled ink liquid-complementary to the Phantasmagoric land.

Here it remains with me as it’s witness, the city with its own dérives, caught in a multitude of bloodstreams, mapped in countless ink spills and ink stains.

In a dérive one or more persons during a certain period drop their relations, their work and leisure activities, and all their other usual motives for movement and action, and let themselves be drawn by the attractions of the terrain and the encounters they find there. Chance is a less important factor in this activity than one might think: from a dérive point of view cities have psychogeographical contours, with constant currents, fixed points and vortexes that strongly discourage entry into or exit from certain zones.

Via Situationists International: http://www.cddc.vt.edu/sionline/si/theory.html

 

 

Штом посегнав да го купам билетот за метрото до големите објекти за уживање веќе предчувствував дека се има случено:  Повторлива состојба на урбанофилија која резултира со флукс на свеста кадешто полето на состојба е градот. Патувајќи во возот во потреба да седопреФантазмагоричната земја се потсетив на моето предавање од минатата недела на тема Анaлиза на урбан контекст и одлуката да го вклучам зборот dérive поставен како методолошка алатка од Ситуационистите.

И ете го во мене dérive, егзистенцијалната пореба да се преминува од едно урбано место во друго маѓепсан од контекстуалните атмосфери.

Мистериозноста на dérive ја исполни целосно подземната станица. Кога удобно се сместив на подигнатиот пешачки премин за да можам да ја голтнам целосно панорамата на местото, се восхитував на храбриот автопат кој ја поделил Фантазмагоричната земја на два стрипа на булеварот. Објекти за масажа вградени во комплекси за забава со налик на кондоминуими, ориентирани кон себе внатрешноста без никаков знак дека има живот во нив. Се прашувам дали е ова алтер егото на градот

-или е ова самиот град, организмот низ кој се одвива целата циркулација за остатокот од телото ?

Повикани од психогеографски набљудувања, обидувајќи се да се создадат мапи и скици на она што го гледам повторно се замислив за предавањето од минатата недела. Се поклопува, мапите од  Learning from Las Vegas, стрипот на случувања кадешто секој објект е претставен од сингуларен посебен симбол, Ноли мапата во која приватните (во случајов празни места) се голтнати од темнина додека јавните простори изгледаат како случајно истурено бело мастило- комплементарно на Фантазмагоричната земја. Овде останува заедно со мене како негов сведок, градот во неговите dérive, заробен во бројни циркулации, мапиран во безбројни излеани мастила и нивните траги.

In a dérive one or more persons during a certain period drop their relations, their work and leisure activities, and all their other usual motives for movement and action, and let themselves be drawn by the attractions of the terrain and the encounters they find there. Chance is a less important factor in this activity than one might think: from a dérive point of view cities have psychogeographical contours, with constant currents, fixed points and vortexes that strongly discourage entry into or exit from certain zones.

Via Situationists International: http://www.cddc.vt.edu/sionline/si/theory.html