Newspaper / by Aleksandra Shekutkovska

 

There is definitely a nostalgic and retro scent scattered among the streets of Chinatown.

My grandmother always leaves newspaper articles on the stairs of our family house. She begins each day with the latest newspaper, reading, swallowing almost every word, folding the paper until it is all deconstructed. After the ritual with the help of her hands she cuts the articles that captured her attention and leaves it on the stairway according to the preferences of each family member. It has become like a small exhibition, displaying newspaper articles from time to time to some idea she has recognized within that ocean of letters.

Observing the specific architecture on one of the crossways at Thanon Yommarat Sukhum I noticed a billboard on the ground floor, coming closer to discover that the “exhibition” panels are actually newspaper panels. I had come across and read about this in the Chinese Heritage museum, however finding it in the flesh was like discovering a small treasure from a different time.

The act of reading the latest newspaper creates a specific corner of pedestrian activity within the chaotic urbanscape. The “clash” of the two streets, the people passing by invited by this panels of the latest newspaper articles, the concrete flower pot in front of them which people use as a bench to take a rest before/after reading- all seems like a carefully crafted urban composition. In the ocean of symbols and signs this display feels like a place to pause, to contemplate within you, to read and rest at the same time. As I was thinking about this, one man approached the newspaper billboard, cleaned his glasses thoroughly and took the time as he was preparing to come closer to the panel and digest the ocean of words from the latest news.

Similar to how I felt every time I found a “lost “newspaper article left on our staircase.

 

Дефинитивно има расфрлен мирис на носталгија и романтичност низ Кинескиот кварт.

Мојата баба секогаш остава статии од весници на скалите од нашата семејна куќа. Го започнува секој ден со најновиот број на омилениот весник, читајќи, голтајќи го скоро секој збор, кршејќи ја хартијата додека целосно не ја деконструкира. По завршетокот на ритуалот со помош на рацете ги сече статиите што и го привлекле вниманието и поврзувајќи ги со некое животно случување на некој од членовите на фамилијата ги положува на скалите за да бидат пронајдени. Ваквата навика преминува во мини изложба, од време на време оставената статија на скалите е сведок на она што таа го препознала/почувствувала во океанот од зборови.

Набљудувајќи ја специфичната архитектура на една од раскрсниците кај Тhanon Yommarat Sukhum го забележав билбордот на приземјето. Кога му се доближив видов дека всушност билбордот се панели со најновиот број на печатениот весник. Бидејќи читав за ваквата појава во Музејот на кинеското налседство, да се сретне постоењето на ова место за мене беше како пронаоѓање мало богатство.

Постапката на читање на најновите вести создава катче на поинаква пешачка активност во активно-хаотичниот урбан пејсаж. Судирот на двете улици и луѓето кои се разминуваат на аголот се поканети од оваа визуелизација, бетонската саксија пред нив станува клупа за луѓето да си оддадат починка пред/по  читањето- се изгледа како внимателно изработена урбана композиција. Во океанот на симболи и знаци панелите изгледаат како место за пауза, место за размислување со себеси, да се одмори човек одпростум додека ги голта напишаните зборови. Додека размислувам за тоа, се приближува постар човек, ги брише наочарите некое време небаре ги наострува и се доближува да го прочита најновиот весник, да се предаде во неговиот океан на зборови.

Слично на чувството што го имам секогаш кога ќе најдамизгубенастатија од весник на скалите од нашата семејна куќа.