Public space

Dérive, Urbanophilia and the Phantasmagoric land by Aleksandra Shekutkovska

As soon as I bought the metro ticket taking me to explore the large scale entertainment complexes (MRT Huai Kwang, Sutthisan) I was aware it has happened. Perpetual condition of urbanophilia resulting with streams of consciousness in the city itself. Travelling inside the tube in reach for a piece of the Phantasmagoric land I was remembering the lecture I gave last week on Urban context analysis and deciding to include the dérive by the Situationists to refer to the ambiances in the city.

Read More

Newspaper by Aleksandra Shekutkovska

There is definitely a nostalgic and retro scent scattered among the streets of Chinatown.

My grandmother always leaves newspaper articles on the stairs of our family house. She begins each day with the latest newspaper, reading, swallowing almost every word, folding the paper until it is all deconstructed. After the ritual with the help of her hands she cuts the articles that captured her attention and leaves it on the stairway according to the preferences of each family member. It has become like a small exhibition, displaying newspaper articles from time to time to some idea she has recognized within that ocean of letters.

Read More

Signs by Aleksandra Shekutkovska



When I lived in Zurich I always had this feeling that “invisible” signs and urban elements shape the movement, behavior and usage of the urban space. In highly developed societies biopolitics sets the principles of our individual role as users of urban space. Moving through different contexts I have learned that biopolitics is merely another lens through which we can read the physical shape, planning of the city to understand consequently the acting of the urban dwellers.

In my working days at the campus usually I walk from the station to the Architecture faculty. There is a covered walkway which also gives the opportunity to cycle (the existence of proper pedestrian walkways in Thailand context is always highly valued because of the very lack of it, the high concentration of cars, the fact that most of these places are usually occupied by informal activities, vendors...). Few weeks ago I noticed new signs of the pedestrian walkway. The path has been separated into two paths, one that is for pedestrian movement and the second one for pedestrians who use their mobile phones called very simply [TEXT WAY].

At first I thought what an interesting title. A path to create text, like the pedestrian is going to move and write a story, a poem, part in their diary, to shape a poetic picture in word while you are moving through one space. At the same time around the campus lines of yellow paths also appeared with a rough surface in order for the blind people to orientate themselves. I highly appreciated this initiative, however if we are back to this pedestrian path, why would we encourage blindness? Isn’t the path like this making us blind, first for our self, then for the people walking around us with whom we can share our text, then to the whole landscape, context around us, what are we trying to close our eyes to ? Every sign in urban space creates, shapes movement and behavior, and contributes to creating biopolitics in urbanscape. These days I am observing the effect: confused students, part of the walk on this path isolated with their mobile phone screen following the text way, like they have been called through this sign, part of them hitting the others confused because they still follow their old habits to walk through this trail. The power of sign, of one single urban element to set a structure of our behavior in a certain course is confusing me and inspiring me at the same time while I walk feeling like an anarchist on the text way with my head up.



Кога живеев во Цирих ми се чинеше деканевидливизнаци и урбани елементи го обликуваат движењето, однесувањето и користењето на урбаниот простор. Во виско развиените општества биополитиката ги поставува принципите на нашата улога како корисници на урбаниот простор. Во различни географски контексти биополитиката претставува уште една леќа низ која можеме да го разбереме најпрвин физичкото обликување, планирање на градот за последователно да го разбереме движењето, однесувањето и користењето на урбаните жители.

Во работните денови на кампусот кадешто работам вообичаено пешачам од станицата до Архитектонскиот факултет. Пешачката патека е покриен простор којшто дава можност дополнително и за движење со точак ( постоењето на пешачки патеки во Тајландскиот контекст е секогаш предност заради големата концентрација на автомобилски сообраќај, неформалното окупирање со продавачи на храна, предмети..). Пред неколку недели изненадено забележав нови знаци. Пешачката патека со сина боја се поделила на две патеки, едната за движење на пешаци, другата за пешаци со мобилни телефони наречена text way.

На почеток звучи интересно како термин. Патека за создавање текст, небаре пешакот може да се движи и ќе напише приказна, песна, дневник, дека ќе заокружи поетска слика во збор додека минува низ тој простор. Истовремено на други места се појавија жолти патеки со нерамна материјализација за пешаци кои имаат проблеми со видот. Меѓутоа зошто да создаваме слепило ? Зарем патеката како оваа не не прави слепи, најпрвин за себе, потоа за луѓето кои минуваат покрај нас со кои би можеле да споделиме текст сопствен, индивидуален за на крај за целиот контекст и околина околу нас. Секој знак во урбаниот простор создава, обликува движење, дали постои видливост за нас како корисници на биополитиката во урбаниот простор? Деновиве ги набљудувам реперкусиите, збунети студенти дел од нив одат по патеката изолирани во сопствените мобилни телефони следејќи ја текстуалната патека, почувствувани дека се повикани преку знак, дел од нив се удираат во нив збунето бидејќи се навикнати да одат по својата вообичаена патека без знак, поделби и слепило. Моќта на знакот, на еден единствен урбан елемент да постави структура на нашето однесување во одредена насока ме збунува и восхитува истовремено одејќи анархично со кренат поглед на текстуалната патека.


Three urban scenarios of living published in Porta 3 magazine by Aleksandra Shekutkovska

Architecture magazine Porta 3 has published the Thong Lo BTS trilogy: Three urban scenarios of living. 

“The creative milieu represented in Thong Lo trilogy is a small scale personification of the essential identity of Bangkok. The differences in the spatial dialogue, the pedestrian trajectories, public space and the iconography of the separate scenographies constitute a city- synthesis of distinctive users and happenings.”

Креативното милје прикажано во Трилогијата Тонглор го персонифицира есенцијалниот идентитет на Бангкок во помал размер. Разликите во просторниот дијалог, пешачките траектории, јавниот простор и иконографијата на сите поединечни сценографии го прават градот синтеза од различни корисници и случувања”. 


Preparing for MaPS. Mastering Public Space by Aleksandra Shekutkovska




By City Space Architecture

City Space Architecture is proud to announce a series of events for the presentation of first year's results of "MaPS. Mastering Public Space", international research project, that will take place May 23-31, 2015 in Italy.

MaPS is a collaborative research network involving more than 25 leading Universities and institutions all around the world. It promotes a critical reflection on public space, in a multidisciplinary field of action. 

MaPS works on education, research and innovative, human-oriented design.

MaPS is part of an international debate on public space and urbanity. It is a network of cities from Argentina, United States of America, Canada, Italy, Spain, Greece, Crete, Germany, UK, Sweden, Lebanon, Cyprus, Israel, Bosnia-Herzegovina, Thailand, China, Malaysia, Japan, Australia and New Zealand.

MaPS involves scholars together with undergraduate, graduate and PhD students from:
National Technical University of Athens, Greece / University of Auckland, New Zealand / Thammasat University, Thailand / UPC – Universitat Politècnica de Catalunya, Spain / QUT – Queensland University of Technology, Australia / Universidad de Palermo, Argentina / Lebanese American University, Lebanon / University of Canberra, Australia / Illinois Institute of Technology, USA / Università di Bologna, Italia / The Chinese University of Hong Kong, China / Bezalel Academy of Art and Design, Israel / Taylor’s University, Malaysia / University of Nicosia, Cyprus / Carleton University, Canada / KTH Royal Institute of Technology, Sweden / co+labo Radovic, Keio University, Japan / Università degli studi di Firenze, Italy / National Taiwan University, Taiwan

and professionals from:
Barcelona / Beirut / Berlin / Bologna / London / Mostar / Tripoli
and non-profit cultural associations such as:
International Society of Biourbanism / Labirinto: Culture e Civiltà Mediterranee



On May 23, 2015, at the III Biennale dello Spazio Pubblico the results of the first year of MaPS’s activities will be presented and discussed during an international workshop, involving all affiliated members. The Biennial is a national event promoted by the Italian Institute for Urban Planners in collaboration with the National Council of Architects that takes place at the Faculty of Architecture, University of Roma Tre.

On May 24, 2015, MaPS will be presented at MAXXI B.A.S.E in Rome, during an international symposium and exhibition. MAXXI is the National Museum of the XXIst Century Arts in Rome, it is an Italian leading institution, well-known internationally.

After the Roman events, MaPS will travel across Italy, it will reach Ascoli Piceno, a case study of Jan Gehl’s investigations on public space, for a two-day photography workshop (May 27-28), then Urbino, the ideal city, and Bologna, where it will have another session (May 29) at the Urban Center

Imagining skywalks : Support for the authenticity of GTC Skopje by Aleksandra Shekutkovska


The skytrain is a dreamy way of transport in Bangkok.

Against the nightmare in traffic, where you can always find yourself stuck, spending hours in taxi, bus or vans, the line of the SKYTRAIN is relaxing, clean, air-conditioned decorated with advertisements inside and out. I love to use it for travelling round the city; it feels like a gentle breeze in the chaotic city. Different buildings plug in into the network of the sky train having their own SKYWALK.  PUBLIC SPACE around the sky train has different levels of publicity, function; they lead you differently inside of the buildings. The pathways have influenced some of the shopping malls owners to renovate their façades and polish them to detail together with the interior in order to continue the dream of the comfort you got familiar with once you entered the train.

The sky train has special public spaces; ones with different characters which sometimes are connectors sometime create boundaries.

The skywalks sometimes remind me of the City trade centre in Skopje.

These days the initiative in Skopje for the City trade centre (architect Zivko Popovski ) continues its saga. The association of architects, non-governmental organisations, individual and groups of citizens in Skopje are raising their voice to preserve the authenticity of the building. Here the sky train is just the roads in the centre with buses and cars, and the skywalks are on the ground “invisibly” carving the building space. It is like the city dwelling, integrating in the same time accesses, movement and exits into the building in such a witty way that you don’t feel like in a building anymore. This building embraces different shades of public space. Public space which doesn't make a differentiation between age groups, nationalities, religions, professions, hobbies or aspirations. It is the sense of movement and the social belonging in space, the freedom which makes me sense the authentic PUBLIC SPACE SKYWALKS are here.

Raising my support for keeping the authenticity of the building. 

Skytrain е сонувачки транспорт во Бангкок.

Наспроти кошмарот на градскиот сообраќај кадешто лесно може да се пронајдеш поминувајќи часови во такси, автобус, кола или комбе, SKYTRAIN е освежувачки, релаксиран, чист и климатизиран начин на патување, декориран со реклами. Го сакам овој начин на патување низ градот, најмногу заради тоа што го доживувам како свеж воздух во хаотичниот град. Различни објекти се приклучуваат на неговата мрежа со сопствените SKYWALKS. ЈАВНИОТ ПРОСТОР околу skytrain има различни нивоа на јавност и приватност, функции, носејќи ги луѓето кон внатрешниот простор на објектите. Некои од патеките им влијаат на сопствениците на трговските центри да ги реновираат фасадите и ентериерот за да можат да го продолжат сонот којшто започнува кога ќе се качите во возот. 

Skytrain има специфични јавни простори, со различни карактери коишто некогаш создаваат врски некогаш создаваат граници. 

Деновиве skytrain ме потсетува на движењето и патеките во Градскиот Трговски центар во Скопје. 

Инцијативата за Градскиот трговски центар во Скопје ( дело на архитектот Живко Поповски ) сеуште е актуелна. Асоцијацијата на архитекти, невладини организации, индивидуалци и групи на граѓани во Скопје повторно се гласни за задржување на автентичноста на објектот. Во Скопје skytrain се патиштата кои поминуваат околу наоколу во центарот со коли и автомобили, skywalks невидливо влегуваат во објектот резбајќи во неговата внатрешност. Како градско живеалиште е, интегрирајќи ги влезовите, движењето, излезите, во просторот на толку итар начин, да се почувствуваш како да си надвор кога всушност си внатре. Овој објект прегрнува различни нијанси на  јавен простор. Јавен простор којшто не прави диференцијација и рзалика помеѓу луѓе со различни години, религии ,професии, националности  и интереси. Тој е чувството на движење и градот на сите, социјалното припаѓање во просторот. Во него ги чувствувам  автентичните  јавен простор- SKYWALKS. 

Ја изразувам мојата подршка за зачувување на АВТЕНТИЧНОСТА на Градскиот трговски центар во Скопје.