Handmade urbanism

On place making : the (in)visible high heel repair shop by Aleksandra Shekutkovska



As an architect and urban designer I have been perpetually interested in defining, rethinking, distinguishing and connecting the concepts of SPACE and PLACE.

Place argues J.Nicholas Entrikin in “The betweens of space”, are locales at which experience can “take place” and which at the same time can be experienced-space and experience are fused so that they produce places that are characterized by “wholeness” or “individuality” and thus becoming particularly meaningful.

Yi Fu Tuan is frequently quoted that

“place is space to which meaning has been ascribed. Space is transformed into place as it acquires definition and meaning”.

Living in Bangkok and experiencing on a daily basis the spontaneous and frequent process of PLACE ( SPACE) MAKING and “shifting” from SPACE to PLACE and vise versa, I have become attracted and addicted to trying to understand the layers behind it, the way, the what, the why, the where-the PLACE ( SPACE) making is created and by whom.

Yesterday, somewhere near SIAM square, I got encountered to a very specific and for me unique PLACE MAKER and PLACE MADE- the informal workshop for shoe repairment.

The space that she chose to “occupy” was under the stairs from the elevated pedestrian walk, a place which is usually considered as dead, non-functional, unused space.

Layer 1: Transforming Non-functional space to functional PLACE (physical inhabitation)

Second thing was that she brought a whole new meaning of the space around it by offering the service at this place.

Layer 2: Creation of place by giving meaning to space

An approximate 4-5 women were waiting to get their shoes repaired, all carrying small bags with shoes which could have been a sign that this PLACE happens frequently.

Layer 3: Attraction of people by offering the service

Since there were only women who were waiting to get their high heels repaired the process of place making involved targeting calling out a specific group of people at a specific place for a specific service.

Layer 4: Place, targeting and specific service

Layer 5 ***: The “physical boundaries” of the chosen space became the invisible walls of the “shop” for shoe repairing . There was also a chair where the woman could sit down and wait while she got her shoes repaired.

The place that she chose was not particularly significant before. It was not on the pedestrian walk where people are passing by, it was not near the BTS entrances and exits, and it acquired meaning and value because she assigned it, using the public as actors to further define the place creation.

There is a thought by Doreen Massey who explored the double articulation and the opposition between place and space I really experienced by “finding this example” :

 we should think of place “not as an inward looking enclosure but as simply a subset of the interactions which constitute space, a local articulation with the wider whole”. 

Како архитект и урбан дизајнер постојано истражувам за дефинирањето, размислувањето, разликувањето и побврзаувањето на концептите за ПРОСТОР и МЕСТО.

Место вели Џ. Николас Ентрикин во “ Двојноста на просторот”, се локалности во коишто може да се случи искуство и истовремено може да се искуси, просторот и искуството се соединуваат за да продуцираат места коишто се карактеризирани со целовитост или индивидуалност и на тој начин стануваат специфично значајни.

Ѕи Фу Туан е честопати цитиран “ место е простор во коешто е впишано значење. Просторот е трансформиран во место како што добива дефинираност и значење”.

Живеејќи во Бангкок и искусувајќи ги дневно спонтаните и чести процеси на МЕСТО ( ПРОСТОР) СОЗДАВАЊЕ и премостување од ПРОСТОР во МЕСТО и обратно, останав повикана пробувајќи да ги разберам сите обвивки позади процесот, начинот, како, зошто и каде е содзавањето ма МЕСТОТО ( ПРОСТОРОТ) и од кого.

Вчера, некаде во близина на СИАМ, се сртенав со еден за мене многу специфичен пример на МЕСТО СОЗДАВАЧ и СОЗДАДЕН ПРОСТОР- неформалната работилница за поправка на чевли.

Просторот којшто чевларката решила да го насели беше под  скалишниот простор на подигнатата пешачка патека, место коешто вообичаено е мртов простор, не функционален и неупотреблив.

Слоевитост 1 Трансформирање на Не-функционалниот простор во фунцкионално МЕСТО ( физичко населување)

Вториот аспект беше дека му даде сосема ново значење на просторот преку услугата на поправање на чевли и го претвори во МЕСТО.

Слоевитос 2 : Создавање на МЕСТО преку давање на значење на просторот

Околу 4-5 девојки чекаа да ги поправат сопствените чевли, сите носејќи ќеси со чевли, што можеби претставуваше знак дека ова МЕСТО се случува честопати.

Слоевитост 3 Привлекување на луѓе преку услуга

Бидејќи само девојќи стоеа во редицата, ова МЕСТО повикува на одредена специфична услуга и на специфична група на луѓе.

Слоевитост 4 Место и таргетинг

Слоевитост 5 Физичките граници на прсторот под скалишните комуникации стануваат невидливиот излог, невидливите ѕидови на чевларската работилница

Просторот којшто таа го избрала немал особено значење и функција претходно. Не е простор којшто се наоѓа на пешачката патека, не е во близина на влезовите и излезите на BTS, станува МЕСТО заради значењето и вредноста што таа му ја дава, додавајќи ја и публиката за додефинирање на значењето на местото. Дореен Массеј којaшто ја истражува дијалектиката и разликите помеѓу концептите на простор и место во Двојна артикулација вели дека треба да се размислува за местото како

“ не нешто коешто е затвора кон внатре, туку едноставно како збир на интеракциите коишто создаваат простор, локална артикулација со пошироката целина”.

Sidewalk as a scenery by Aleksandra Shekutkovska


Coming from Macedonia, I was always able to attach new meanings and functions to the SIDEWALK as an element of the city planning, apart from it just being a pedestrian pathway. In Bangkok the sidewalk has grown on me, it is becoming one of my favorite places to visit and explore. I perceive it and experience it constantly as a SCENERY “ready” to be inhabited by the CEO’s of the informal economy.

Street vendors create the organic social structure of Bangkok. In fact, they are almost everywhere. When I go with the van in the morning to the university I see them next to the bus station selling various kinds of food and snacks, refreshments, pieces of fruits, small packages with food. What triggers me the most is the way how a certain TERRITORY is being TRANSFORMED, or how suddenly a PLACE is created by them. There are many different forms, some of them have the “tradition” of appearing at the same spot every day, some of them appear suddenly and out of nowhere ready to create a PLACE on the sidewalk and there are some of them like the ones in Khao San Road where the SIDEWALKS are the new STREET.

In the last ones, the vendor owners create an intensive new organic and physical tissue on the sidewalk, one that guides movement and experience. They mold the physical boundaries: the passage ways, entrances, exits, create the whole storyboard of movement, as well as creating a colorful story on clothes, food, jewelry, beauty parlors, massage studios... The SIDEWALK becomes both the SCENERY and the STREET. More to come on this topic soon..


Доаѓајќи од Македонија, отсекогаш можев да разберам поинакви значења и функции поврзани со тротоарите како еден од најзначајните елементи на урбанистичкото планирање, настрана од тоа дека во суштина треба да претставува пешачка патека. Во Бангкок тротоарот ми станува еден од омилените места за посетување и истражување. Го доживувам постојано како СЦЕНА подготвена да биде населена со водачите на неформалната економија.

Уличните продавачи ја создаваат органската социјална структура на Банког. Тие се појавуваат насекаде. Наутро додека патувам до универзитетот, ги забележувам на автобуската станица како ги пречекуваат патниците продавајќи им различни видови на храна и ужинки, освежителни пијалоци, мали пакувања на свежо овошје и храна. Она што ме привлекува е како тие ТРАНСФОРМИРААТ ТЕРИТОРИИ, како одредено МЕСТО наеднаш е создадено од нив. Постојат многу форми и облици во коишто се појавуваат, некои од нив имаат “традиција” да се појавуваат секој ден на истото место, некои од нив се појавуваат спонтано и создаваат МЕСТО на тротоарот и има такви како оние што се на Khao San Road кадешто тротоарите се новата улица.

Во овие последните, сопствениците на тезгите создаваат интензивно ново органско и физичко ткиво на тротоарот, коешто дава патоказ на движењето и искуството. Тие ги моделираат физичките граници : премините, влезовите и излезите, го создаваат целосниот сториборд на движење, истовремено правејќи разнобојна приказна за купување храна, облека, накит, козметички салони, студија за масажа...ТРОТОАРОТ истовремено станува и СЦЕНА и УЛИЦА.