Thailand

Shophouse by Aleksandra Shekutkovska

When I decided to move in Bangkok I was perpetually under the impression that I am walking in Edward Ruscha’s Every building on the sunset strip. I felt strips of buildings stamped into my memory somewhere between the impressions of their poor conditions, undecided destiny and urbantropology. Bangkok urban tissue construct is fabricated in greatest number by 4 storey shop houses built during the 1960’s serving as an economic resolution for housing demands in the dawn of urbanization. City expansions, new aspirations and development have left numerous shop houses into sceneries of ghost flâneur caves, leaving no traces of what was once the urbanization zeitgeist. Abandoned and poorly maintained some of them are located in attractive areas such as transportation stops of the MRT (metro line) and BTS (sky train) waiting uncertainly for their fortune telling- if they will be rented, live to see their own space requalification or be just another developer’s desert.

Read More

Pre Japan by Aleksandra Shekutkovska

 

From next weekend onward I am proud to announce that I will have the opportunity to participate in the collaborative workshop between Centre of Excellence, Ritsumeikan University and Faculty of Architecture, Thammasat University on “Policy Formulation for Urban Development and Conservation of Historical and Cultural Areas in Kyoto and Osaka” which will take place at Ritsumeikan University.

Through the blog I will be writing reports which will cover the experiences, research, ideas and concepts shared during this workshop. Last week we had a preview of Thammasat student’s presentations which presented country reports on Thailand especially the cultural identity expressed through projects by the Department of Urban planning of APTU. Two of the groups presented participatory projects done in Bangkok with primary school children. They were unique in the overall framework of the given assignment and the results through these maps. The children have drawn maps which show a highly sensitive and attentive view of the city, if we look at different details and the bigger picture both bring closer to us different individual perceptions on the existing city and what is ideal city for them.

This past period I have been intrigued by this dialectics between the existing place and the expression of the map (s) of the same place. (When) Is the map more beautiful than the place itself? While looking of the maps of places in Japan I am eagerly waiting for this dialectics to unfold into experiences.

 

Пред Јапонија

Во текот на следниот викенд мило ми е што можам да соопштам дека ќе имам можност да бидам дел од колаборативната работилница помеѓу Centre of Excellence, Ritsumeikan University и Faculty of Architecture,Thammasat University на тема “ Формулирање на стандарди за урбан развиток и конзервација во историските и културните места на Кјото и Осака” на Ritsumeikan University.

Преку платформата The URB CLV ќе пишувам постови за набљудувањата, истражувањата, идеите и концептите споделени во рамките на оваа работилница. Претходната недела на Тамасат имавме прилика да видиме проба на студентски презентации кои го портретираат Тајланд како контекст, особено културниот идентитет изразен преку проекти на катедрата за Урбано планирање на Архитектонкиот факултет. Две од групите ни открија два партиципаторни проекти направени во Бангкок со деца од основно училиште, специфични во целосната структура на зададената задача и резултатите самите мапи. Децата нацртале мапи кои прикажуваат целосно сензитивен и внимателен поглед на градот, доколу се фокусираме на различни детали во поголемата слика ни доближуваат разновидни индивидуални перцепции за постоечкиот град и за она што е идеален град за нив.

Во последниов период ме гали дијалектиката помеѓу постоечкото место и изразот на мапите на истото. Дали (Кога) е мапата (секогаш) поубава од самото место ? Кога ги гледам мапите на местата во Јапонија целосно се подготвувам оваа дијалектика да се расклопи во доживување на истото.

 

Installation: HOME by Aleksandra Shekutkovska

 
     In 1967    Friedensreich Regentag Dunkelbunt Hundertwasse  r    gave a lecture naked explaining his famous skin-theory. He was arguing that we, as human beings have three skins: epidermis, clothes and home.     The question (notion) on what is the enclosure home moves for me personally from deep sensitive impressions and memories to trying to grasp it through stereotypical quotes similar to those life, love quotes we use on social networks trying to mark our individual beginning, some kind of happening or state of mind we are in, some kind of end or turnover. I perceive the noun HOME at the moment as something detached from space and time. What defines HOME? Our individual physical presence, our physical protection, the place where we separate from the world, the place which we share with other person that gives us the feeling of home, the place where we have our belongings, or simply pure comfort….?     Few months ago I saw a documentary  Microtopia  about minimal homes. There was a Greek architect who really radicalized the idea and notion of home, proposing a  mere cave opening as a shelter  and additionally an installation of toilet outside, with a socket and Wi-Fi. It happens to me too often lately when I am in a place for temporary living to say: I am returning home now, I am going out from home, I will call you from home, I left my keys at home referring to exactly that- the temporary place of living.     Yes, and I have become a collector of photographs of places of homes which are “not home”. In the embrace of the rocks on the island I find tents. Intrigued not only by the piece of contrast man-nature, landscape-physical form, more form the carving of spaces and humanizing the surroundings according to one’s needs, the folding of the branch to make a shelter for the bed outside, the strings installation to hang the objects, the adjustment of the trees to dry the clothes. I am questioning myself if this person, living in this tent, in this place for temporary living also says the same words as I would do once he is out of the tent, my friend I just left my home.                Инсталација  :   Дом     Во   1967       Friedensreich Regentag Dunkelbunt Hundertwasse       r      гол     држи     предавање     за     неговата     позната     кожа  -  теорија  .   Вели     дека     ние     луѓето     имаме     три     кожи   (   леери   ):   епидермис  ,   облека     и     дом  .     Прашањето   (  значењето  )   на     тоа     што     е     обвивката     дом     ми     се     движат     од     длабоко     сензитивни     импресии     до     пробувањето     да     си     го     објаснам     како     оние     најизлитени     животни  ,   љубовни     цитати     залепени     на     фотографии     кои     циркулираат     по     социјалните     мрежи     обидувајќи     се     да     заокружат     или     означат     дел     од     некој     индивидуален     животен     пресврт  ,   почеток  ,   случување     и     крај  .   Прашањето     за     поимот     дом     почнувам     да     го     чувствувам     како     именка     одвоена     од     простор     и     време  .   Дали     домот     го     обележува     индивидуалната     физичка     присутност  ,   физичката     просторна     заштита  ,   место     кадешто     се     одвојуваме     од     светот   ,   личност која ни дава чувство на дом,     место     кадешто     ги     чуваме     нашите     припадности  ,   можеби     комфорот..   ?     Пред     некој     месец     гледав     краток     документарец      Микротопиа      за     минималните     домови  .   Во     склоп     на     него     беше     прикажан     архитект     од     Грција     кој     дизајнира  домови       покрај     пештера   ,   дополнително   “  збогатени”     со     инсталација     од     тоалет  ,   штек  ,   задолжителнa поврзаност     со     интернет  .   Се     почесто     ми     се     случува     кога     престојувам     во     место     за     привремено     живеење     да     речам     сега     ќе     се     вратам     дома  ,   сега     излегувам     од     дома  ,   ќе     ти     се     јавам     од     дома  ,   ги     оставив     клучевите     дома  ..     Станувам     колекционер     на     фотографии     од     места     од     домови     кои   “  не     се     дом  (  а  )”.   Во     прегратките     на     карпите     од     островот     наоѓам     шатори  .   Но  ,   не     само     заинтригирана     од     парчето     контраст     природа  -  живеалиште  ,   едноставен     дом  -  инсталација  ,   туку     и     од     длабењето     и     обликувањето     на     контекстот     за     сопствените     потреби   :   наведнувањето     на     гранката     како     настрешница     за     лежалката     надвор  ,   закачувањето     на     јажето     за     бесење     на     предмети  ,   спружувањето     на     облеките     помеѓу     гранките  ..  Се     прашувам     дали     оној     кој     се     сокрива     во     истиот     тој     шатор     и     се     одвојува     од     светот     им     вели     на     своите     блиски     сега     влегувам дома  . 

 

In 1967 Friedensreich Regentag Dunkelbunt Hundertwasser gave a lecture naked explaining his famous skin-theory. He was arguing that we, as human beings have three skins: epidermis, clothes and home.

The question (notion) on what is the enclosure home moves for me personally from deep sensitive impressions and memories to trying to grasp it through stereotypical quotes similar to those life, love quotes we use on social networks trying to mark our individual beginning, some kind of happening or state of mind we are in, some kind of end or turnover. I perceive the noun HOME at the moment as something detached from space and time. What defines HOME? Our individual physical presence, our physical protection, the place where we separate from the world, the place which we share with other person that gives us the feeling of home, the place where we have our belongings, or simply pure comfort….?

Few months ago I saw a documentary Microtopia about minimal homes. There was a Greek architect who really radicalized the idea and notion of home, proposing a mere cave opening as a shelter and additionally an installation of toilet outside, with a socket and Wi-Fi. It happens to me too often lately when I am in a place for temporary living to say: I am returning home now, I am going out from home, I will call you from home, I left my keys at home referring to exactly that- the temporary place of living.

Yes, and I have become a collector of photographs of places of homes which are “not home”. In the embrace of the rocks on the island I find tents. Intrigued not only by the piece of contrast man-nature, landscape-physical form, more form the carving of spaces and humanizing the surroundings according to one’s needs, the folding of the branch to make a shelter for the bed outside, the strings installation to hang the objects, the adjustment of the trees to dry the clothes. I am questioning myself if this person, living in this tent, in this place for temporary living also says the same words as I would do once he is out of the tent, my friend I just left my home.

 

 

 

Инсталација: Дом

Во 1967  Friedensreich Regentag Dunkelbunt Hundertwasse r гол држи предавање за неговата позната кожа-теорија. Вели дека ние луѓето имаме три кожи ( леери ): епидермис, облека и дом.

Прашањето (значењето) на тоа што е обвивката дом ми се движат од длабоко сензитивни импресии до пробувањето да си го објаснам како оние најизлитени животни, љубовни цитати залепени на фотографии кои циркулираат по социјалните мрежи обидувајќи се да заокружат или означат дел од некој индивидуален животен пресврт, почеток, случување и крај. Прашањето за поимот дом почнувам да го чувствувам како именка одвоена од простор и време. Дали домот го обележува индивидуалната физичка присутност, физичката просторна заштита, место кадешто се одвојуваме од светот , личност која ни дава чувство на дом, место кадешто ги чуваме нашите припадности, можеби комфорот.. ?

Пред некој месец гледав краток документарец Микротопиа за минималните домови. Во склоп на него беше прикажан архитект од Грција кој дизајнира домови покрај пештера, дополнителнозбогатени” со инсталација од тоалет, штек, задолжителнa поврзаност со интернет. Се почесто ми се случува кога престојувам во место за привремено живеење да речам сега ќе се вратам дома, сега излегувам од дома, ќе ти се јавам од дома, ги оставив клучевите дома..

Станувам колекционер на фотографии од места од домови коине се дом(а)”. Во прегратките на карпите од островот наоѓам шатори. Но, не само заинтригирана од парчето контраст природа-живеалиште, едноставен дом-инсталација, туку и од длабењето и обликувањето на контекстот за сопствените потреби : наведнувањето на гранката како настрешница за лежалката надвор, закачувањето на јажето за бесење на предмети, спружувањето на облеките помеѓу гранките..Се прашувам дали оној кој се сокрива во истиот тој шатор и се одвојува од светот им вели на своите блиски сега влегувам дома

Inseparable by Aleksandra Shekutkovska

 

*Macedonian version bellow

I have a weakness for books which develop their stories through illustrations and a small number of words. “Inseparable” is a publication which crossed my way because of the crowdfunding initiative by Afterword to support Nut. Dao’s book of drawings. In (this particular) period of world turbulence it acts as an attractive reminder of our intertwining as human beings, of our interdependence, on the crossing and “evolution” from nature to the city, from the landscape to the physical form. The book is “separated” into 4 parts which all look like painted foldable screens, like a mirror of two conditions, embracing the reasons, conditions: beginning, development and the “end”. It unfolds before you with carefully drawn details, colors and scenarios.

Often enough, while explaining that minimal interventions in the city can have the effect of the fly of the butterfly, I imagine planning and developing design in the city very similar to what is portrayed in “Inseparable”: through dynamics of conditions and happenings which spill one into the other, connected into repeatable spatial passages.

 

Нераздвојно ( Нераздвоиливо ?)  

 

Ме воодушевуваат книги кои ја раскажуваат сопствената приказна единствено преку илустрација и малку зборови. “Нераздвоиливо” е публикација која ја сретнав заради инцијативата на Afterword да го подржи илустраторот Нут.Дао. Во пресрет на светските случувања (во периодов (?)) претставува убав потсетник за сите нас, за нашата меѓусебна поврзаност, за преминот и еволуцијата од природата до градот, од пејсажот до физичката форма. Поделена на 4 делови секој од посебните секции изгледа како илустриран параван истовремено од двете страни како огледало на две состојби, на причинско последичните состојби: почетокот, развитокот и “крајот”. Се расклопува пред читателот преку внимателни детали, бои, случувања. .

Честопати објаснувајќи дека и минималните интервенции во градот можат да имаат ефект на летот на пеперутката, го замислувам планирањето и остварувањето на дизајнот во градот на многу сличен начин на она што е портретирано во “Нераздвоиливо”, во динамика на состојби и случувања кои се прелеваат од една во друга, поврзани во повторливи просторни премини. 

Emotional landscapes by Aleksandra Shekutkovska

 
Razmer zoom out diagram 4.jpg

*Macedonian version below 

When we are trying to explain the poetic space to the urban designer...

When? With what ? How to make the feeling of the poetic closer in order to translate it in the physical form of the city. There are conditions, spatial pictures which stroke us deeply into our inside spaces and remind us of the pre-beginnings, of the condition, the point from which everything started to exist. When I want to explain to myself and to others the poetic of space in regards to designing the city, I try to remember, to find the trace of that place where the city is only beginning to exist, which is to exist by myself in places in which the city doesn’t exist at all.

How to define the territory from landscape to physical form?

When I speak of this process I search for spaces which are more conditions than places.

 

Björk  reminds us in her song Joga :

All these accidents that happen

Follow the dots

Coincidence makes sense only with you

You don’t have to speak

I feel

Emotional landscapes

They puzzle me

The riddle gets solved

 

At Koh Lanta, island on the west coast of Thailand, I exist, I am experiencing a condition.

We arrive at the beach in the afternoon and we see rocks all over the water. The wish to be at “the dream beach” is sunken in Moon-like landscape. In a few hours the landscape is transformed. In order to be transformed again. And again. During 24h there are two tides, a condition which is well known for waters connected to the ocean. Here, in the condition where there is no sign of the city, you can experience deepest and most sincerely the poetics of space, the poetic ingredients which conceive the hidden gems of the city.

 

 

 

Да се објасни поетското на просторот за урбаниот дизајнер.

Кога ? Со што ? Како да се доближи чувственото за тоа да се преведе во физичка форма во градот. Постојат состојби, слики на простори кои не галат длабоко во нашите сопствени внатрешни простори и не постсетуваат на пра-почетокот, на состојбата, точката од која нештото започнало да постои. Кога сакам да (си) го објаснам поетското на просторот за проектирањето на градот, се обидувам да се потсетам, да најдам трага на она од кадешто градот почнува да постои, односно да постојам во места кадешто градот сеуште не постои.

Како се дефинира територијата од пејсаж до физичка форма ? Кога сакам да зборувам за таков процес наоѓам простори кои се повеќе состојби отколку места.

Бјорк не потсетува во Јога

 

All these accidents that happen

Follow the dots

Coincidence makes sense only with you

You don’t have to speak

I feel

Emotional landscapes

They puzzle me

The riddle gets solved

 

Во Ко Ланта, островот на западната страна на Тајланд постојам, доживувам состојба.

Пристигнуваме до плажата попладнето и гледаме карпи насекаде низ водата. Желбата да се биде наплажата од соништатае потопена во пејсаж како од Месечината. За неколку часа се менува пејсажот. За да се смени повторно. И повторно. Во текот на еден ден настануваат две плими и осеки, состојба којашто е карактеристична за морињата поврзани со океаните.

Тука, во состојбата кадешто нема ни трага ни глас од градот, најсилно го чувствувам емоционалниот пејсаж кој зборува искрено и длабоко за поетското на просторот, скриениот скапоцен камен во секој урбан простор

Preparing for MaPS. Mastering Public Space by Aleksandra Shekutkovska

 

 

via: http://www.cityspacearchitecture.org/?e=25

By City Space Architecture

City Space Architecture is proud to announce a series of events for the presentation of first year's results of "MaPS. Mastering Public Space", international research project, that will take place May 23-31, 2015 in Italy.

MaPS is a collaborative research network involving more than 25 leading Universities and institutions all around the world. It promotes a critical reflection on public space, in a multidisciplinary field of action. 

MaPS works on education, research and innovative, human-oriented design.

MaPS is part of an international debate on public space and urbanity. It is a network of cities from Argentina, United States of America, Canada, Italy, Spain, Greece, Crete, Germany, UK, Sweden, Lebanon, Cyprus, Israel, Bosnia-Herzegovina, Thailand, China, Malaysia, Japan, Australia and New Zealand.

MaPS involves scholars together with undergraduate, graduate and PhD students from:
National Technical University of Athens, Greece / University of Auckland, New Zealand / Thammasat University, Thailand / UPC – Universitat Politècnica de Catalunya, Spain / QUT – Queensland University of Technology, Australia / Universidad de Palermo, Argentina / Lebanese American University, Lebanon / University of Canberra, Australia / Illinois Institute of Technology, USA / Università di Bologna, Italia / The Chinese University of Hong Kong, China / Bezalel Academy of Art and Design, Israel / Taylor’s University, Malaysia / University of Nicosia, Cyprus / Carleton University, Canada / KTH Royal Institute of Technology, Sweden / co+labo Radovic, Keio University, Japan / Università degli studi di Firenze, Italy / National Taiwan University, Taiwan

and professionals from:
Barcelona / Beirut / Berlin / Bologna / London / Mostar / Tripoli
and non-profit cultural associations such as:
International Society of Biourbanism / Labirinto: Culture e Civiltà Mediterranee

.

GENERAL PROGRAM OF EVENTS

On May 23, 2015, at the III Biennale dello Spazio Pubblico the results of the first year of MaPS’s activities will be presented and discussed during an international workshop, involving all affiliated members. The Biennial is a national event promoted by the Italian Institute for Urban Planners in collaboration with the National Council of Architects that takes place at the Faculty of Architecture, University of Roma Tre.

On May 24, 2015, MaPS will be presented at MAXXI B.A.S.E in Rome, during an international symposium and exhibition. MAXXI is the National Museum of the XXIst Century Arts in Rome, it is an Italian leading institution, well-known internationally.

After the Roman events, MaPS will travel across Italy, it will reach Ascoli Piceno, a case study of Jan Gehl’s investigations on public space, for a two-day photography workshop (May 27-28), then Urbino, the ideal city, and Bologna, where it will have another session (May 29) at the Urban Center

On place making : the (in)visible high heel repair shop by Aleksandra Shekutkovska

 

 

As an architect and urban designer I have been perpetually interested in defining, rethinking, distinguishing and connecting the concepts of SPACE and PLACE.

Place argues J.Nicholas Entrikin in “The betweens of space”, are locales at which experience can “take place” and which at the same time can be experienced-space and experience are fused so that they produce places that are characterized by “wholeness” or “individuality” and thus becoming particularly meaningful.

Yi Fu Tuan is frequently quoted that

“place is space to which meaning has been ascribed. Space is transformed into place as it acquires definition and meaning”.

Living in Bangkok and experiencing on a daily basis the spontaneous and frequent process of PLACE ( SPACE) MAKING and “shifting” from SPACE to PLACE and vise versa, I have become attracted and addicted to trying to understand the layers behind it, the way, the what, the why, the where-the PLACE ( SPACE) making is created and by whom.

Yesterday, somewhere near SIAM square, I got encountered to a very specific and for me unique PLACE MAKER and PLACE MADE- the informal workshop for shoe repairment.

The space that she chose to “occupy” was under the stairs from the elevated pedestrian walk, a place which is usually considered as dead, non-functional, unused space.

Layer 1: Transforming Non-functional space to functional PLACE (physical inhabitation)

Second thing was that she brought a whole new meaning of the space around it by offering the service at this place.

Layer 2: Creation of place by giving meaning to space

An approximate 4-5 women were waiting to get their shoes repaired, all carrying small bags with shoes which could have been a sign that this PLACE happens frequently.

Layer 3: Attraction of people by offering the service

Since there were only women who were waiting to get their high heels repaired the process of place making involved targeting calling out a specific group of people at a specific place for a specific service.

Layer 4: Place, targeting and specific service

Layer 5 ***: The “physical boundaries” of the chosen space became the invisible walls of the “shop” for shoe repairing . There was also a chair where the woman could sit down and wait while she got her shoes repaired.

The place that she chose was not particularly significant before. It was not on the pedestrian walk where people are passing by, it was not near the BTS entrances and exits, and it acquired meaning and value because she assigned it, using the public as actors to further define the place creation.

There is a thought by Doreen Massey who explored the double articulation and the opposition between place and space I really experienced by “finding this example” :

 we should think of place “not as an inward looking enclosure but as simply a subset of the interactions which constitute space, a local articulation with the wider whole”. 

Како архитект и урбан дизајнер постојано истражувам за дефинирањето, размислувањето, разликувањето и побврзаувањето на концептите за ПРОСТОР и МЕСТО.

Место вели Џ. Николас Ентрикин во “ Двојноста на просторот”, се локалности во коишто може да се случи искуство и истовремено може да се искуси, просторот и искуството се соединуваат за да продуцираат места коишто се карактеризирани со целовитост или индивидуалност и на тој начин стануваат специфично значајни.

Ѕи Фу Туан е честопати цитиран “ место е простор во коешто е впишано значење. Просторот е трансформиран во место како што добива дефинираност и значење”.

Живеејќи во Бангкок и искусувајќи ги дневно спонтаните и чести процеси на МЕСТО ( ПРОСТОР) СОЗДАВАЊЕ и премостување од ПРОСТОР во МЕСТО и обратно, останав повикана пробувајќи да ги разберам сите обвивки позади процесот, начинот, како, зошто и каде е содзавањето ма МЕСТОТО ( ПРОСТОРОТ) и од кого.

Вчера, некаде во близина на СИАМ, се сртенав со еден за мене многу специфичен пример на МЕСТО СОЗДАВАЧ и СОЗДАДЕН ПРОСТОР- неформалната работилница за поправка на чевли.

Просторот којшто чевларката решила да го насели беше под  скалишниот простор на подигнатата пешачка патека, место коешто вообичаено е мртов простор, не функционален и неупотреблив.

Слоевитост 1 Трансформирање на Не-функционалниот простор во фунцкионално МЕСТО ( физичко населување)

Вториот аспект беше дека му даде сосема ново значење на просторот преку услугата на поправање на чевли и го претвори во МЕСТО.

Слоевитос 2 : Создавање на МЕСТО преку давање на значење на просторот

Околу 4-5 девојки чекаа да ги поправат сопствените чевли, сите носејќи ќеси со чевли, што можеби претставуваше знак дека ова МЕСТО се случува честопати.

Слоевитост 3 Привлекување на луѓе преку услуга

Бидејќи само девојќи стоеа во редицата, ова МЕСТО повикува на одредена специфична услуга и на специфична група на луѓе.

Слоевитост 4 Место и таргетинг

Слоевитост 5 Физичките граници на прсторот под скалишните комуникации стануваат невидливиот излог, невидливите ѕидови на чевларската работилница

Просторот којшто таа го избрала немал особено значење и функција претходно. Не е простор којшто се наоѓа на пешачката патека, не е во близина на влезовите и излезите на BTS, станува МЕСТО заради значењето и вредноста што таа му ја дава, додавајќи ја и публиката за додефинирање на значењето на местото. Дореен Массеј којaшто ја истражува дијалектиката и разликите помеѓу концептите на простор и место во Двојна артикулација вели дека треба да се размислува за местото како

“ не нешто коешто е затвора кон внатре, туку едноставно како збир на интеракциите коишто создаваат простор, локална артикулација со пошироката целина”.


Imagining skywalks : Support for the authenticity of GTC Skopje by Aleksandra Shekutkovska

 

The skytrain is a dreamy way of transport in Bangkok.

Against the nightmare in traffic, where you can always find yourself stuck, spending hours in taxi, bus or vans, the line of the SKYTRAIN is relaxing, clean, air-conditioned decorated with advertisements inside and out. I love to use it for travelling round the city; it feels like a gentle breeze in the chaotic city. Different buildings plug in into the network of the sky train having their own SKYWALK.  PUBLIC SPACE around the sky train has different levels of publicity, function; they lead you differently inside of the buildings. The pathways have influenced some of the shopping malls owners to renovate their façades and polish them to detail together with the interior in order to continue the dream of the comfort you got familiar with once you entered the train.

The sky train has special public spaces; ones with different characters which sometimes are connectors sometime create boundaries.

The skywalks sometimes remind me of the City trade centre in Skopje.

These days the initiative in Skopje for the City trade centre (architect Zivko Popovski ) continues its saga. The association of architects, non-governmental organisations, individual and groups of citizens in Skopje are raising their voice to preserve the authenticity of the building. Here the sky train is just the roads in the centre with buses and cars, and the skywalks are on the ground “invisibly” carving the building space. It is like the city dwelling, integrating in the same time accesses, movement and exits into the building in such a witty way that you don’t feel like in a building anymore. This building embraces different shades of public space. Public space which doesn't make a differentiation between age groups, nationalities, religions, professions, hobbies or aspirations. It is the sense of movement and the social belonging in space, the freedom which makes me sense the authentic PUBLIC SPACE SKYWALKS are here.

Raising my support for keeping the authenticity of the building. 

Skytrain е сонувачки транспорт во Бангкок.

Наспроти кошмарот на градскиот сообраќај кадешто лесно може да се пронајдеш поминувајќи часови во такси, автобус, кола или комбе, SKYTRAIN е освежувачки, релаксиран, чист и климатизиран начин на патување, декориран со реклами. Го сакам овој начин на патување низ градот, најмногу заради тоа што го доживувам како свеж воздух во хаотичниот град. Различни објекти се приклучуваат на неговата мрежа со сопствените SKYWALKS. ЈАВНИОТ ПРОСТОР околу skytrain има различни нивоа на јавност и приватност, функции, носејќи ги луѓето кон внатрешниот простор на објектите. Некои од патеките им влијаат на сопствениците на трговските центри да ги реновираат фасадите и ентериерот за да можат да го продолжат сонот којшто започнува кога ќе се качите во возот. 

Skytrain има специфични јавни простори, со различни карактери коишто некогаш создаваат врски некогаш создаваат граници. 

Деновиве skytrain ме потсетува на движењето и патеките во Градскиот Трговски центар во Скопје. 

Инцијативата за Градскиот трговски центар во Скопје ( дело на архитектот Живко Поповски ) сеуште е актуелна. Асоцијацијата на архитекти, невладини организации, индивидуалци и групи на граѓани во Скопје повторно се гласни за задржување на автентичноста на објектот. Во Скопје skytrain се патиштата кои поминуваат околу наоколу во центарот со коли и автомобили, skywalks невидливо влегуваат во објектот резбајќи во неговата внатрешност. Како градско живеалиште е, интегрирајќи ги влезовите, движењето, излезите, во просторот на толку итар начин, да се почувствуваш како да си надвор кога всушност си внатре. Овој објект прегрнува различни нијанси на  јавен простор. Јавен простор којшто не прави диференцијација и рзалика помеѓу луѓе со различни години, религии ,професии, националности  и интереси. Тој е чувството на движење и градот на сите, социјалното припаѓање во просторот. Во него ги чувствувам  автентичните  јавен простор- SKYWALKS. 

Ја изразувам мојата подршка за зачувување на АВТЕНТИЧНОСТА на Градскиот трговски центар во Скопје.