informal

Three urban scenarios of living published in Porta 3 magazine by Aleksandra Shekutkovska

Architecture magazine Porta 3 has published the Thong Lo BTS trilogy: Three urban scenarios of living. 

“The creative milieu represented in Thong Lo trilogy is a small scale personification of the essential identity of Bangkok. The differences in the spatial dialogue, the pedestrian trajectories, public space and the iconography of the separate scenographies constitute a city- synthesis of distinctive users and happenings.”

Креативното милје прикажано во Трилогијата Тонглор го персонифицира есенцијалниот идентитет на Бангкок во помал размер. Разликите во просторниот дијалог, пешачките траектории, јавниот простор и иконографијата на сите поединечни сценографии го прават градот синтеза од различни корисници и случувања”. 

aleksandra_1.1.jpg

On place making : the (in)visible high heel repair shop by Aleksandra Shekutkovska

 

 

As an architect and urban designer I have been perpetually interested in defining, rethinking, distinguishing and connecting the concepts of SPACE and PLACE.

Place argues J.Nicholas Entrikin in “The betweens of space”, are locales at which experience can “take place” and which at the same time can be experienced-space and experience are fused so that they produce places that are characterized by “wholeness” or “individuality” and thus becoming particularly meaningful.

Yi Fu Tuan is frequently quoted that

“place is space to which meaning has been ascribed. Space is transformed into place as it acquires definition and meaning”.

Living in Bangkok and experiencing on a daily basis the spontaneous and frequent process of PLACE ( SPACE) MAKING and “shifting” from SPACE to PLACE and vise versa, I have become attracted and addicted to trying to understand the layers behind it, the way, the what, the why, the where-the PLACE ( SPACE) making is created and by whom.

Yesterday, somewhere near SIAM square, I got encountered to a very specific and for me unique PLACE MAKER and PLACE MADE- the informal workshop for shoe repairment.

The space that she chose to “occupy” was under the stairs from the elevated pedestrian walk, a place which is usually considered as dead, non-functional, unused space.

Layer 1: Transforming Non-functional space to functional PLACE (physical inhabitation)

Second thing was that she brought a whole new meaning of the space around it by offering the service at this place.

Layer 2: Creation of place by giving meaning to space

An approximate 4-5 women were waiting to get their shoes repaired, all carrying small bags with shoes which could have been a sign that this PLACE happens frequently.

Layer 3: Attraction of people by offering the service

Since there were only women who were waiting to get their high heels repaired the process of place making involved targeting calling out a specific group of people at a specific place for a specific service.

Layer 4: Place, targeting and specific service

Layer 5 ***: The “physical boundaries” of the chosen space became the invisible walls of the “shop” for shoe repairing . There was also a chair where the woman could sit down and wait while she got her shoes repaired.

The place that she chose was not particularly significant before. It was not on the pedestrian walk where people are passing by, it was not near the BTS entrances and exits, and it acquired meaning and value because she assigned it, using the public as actors to further define the place creation.

There is a thought by Doreen Massey who explored the double articulation and the opposition between place and space I really experienced by “finding this example” :

 we should think of place “not as an inward looking enclosure but as simply a subset of the interactions which constitute space, a local articulation with the wider whole”. 

Како архитект и урбан дизајнер постојано истражувам за дефинирањето, размислувањето, разликувањето и побврзаувањето на концептите за ПРОСТОР и МЕСТО.

Место вели Џ. Николас Ентрикин во “ Двојноста на просторот”, се локалности во коишто може да се случи искуство и истовремено може да се искуси, просторот и искуството се соединуваат за да продуцираат места коишто се карактеризирани со целовитост или индивидуалност и на тој начин стануваат специфично значајни.

Ѕи Фу Туан е честопати цитиран “ место е простор во коешто е впишано значење. Просторот е трансформиран во место како што добива дефинираност и значење”.

Живеејќи во Бангкок и искусувајќи ги дневно спонтаните и чести процеси на МЕСТО ( ПРОСТОР) СОЗДАВАЊЕ и премостување од ПРОСТОР во МЕСТО и обратно, останав повикана пробувајќи да ги разберам сите обвивки позади процесот, начинот, како, зошто и каде е содзавањето ма МЕСТОТО ( ПРОСТОРОТ) и од кого.

Вчера, некаде во близина на СИАМ, се сртенав со еден за мене многу специфичен пример на МЕСТО СОЗДАВАЧ и СОЗДАДЕН ПРОСТОР- неформалната работилница за поправка на чевли.

Просторот којшто чевларката решила да го насели беше под  скалишниот простор на подигнатата пешачка патека, место коешто вообичаено е мртов простор, не функционален и неупотреблив.

Слоевитост 1 Трансформирање на Не-функционалниот простор во фунцкионално МЕСТО ( физичко населување)

Вториот аспект беше дека му даде сосема ново значење на просторот преку услугата на поправање на чевли и го претвори во МЕСТО.

Слоевитос 2 : Создавање на МЕСТО преку давање на значење на просторот

Околу 4-5 девојки чекаа да ги поправат сопствените чевли, сите носејќи ќеси со чевли, што можеби претставуваше знак дека ова МЕСТО се случува честопати.

Слоевитост 3 Привлекување на луѓе преку услуга

Бидејќи само девојќи стоеа во редицата, ова МЕСТО повикува на одредена специфична услуга и на специфична група на луѓе.

Слоевитост 4 Место и таргетинг

Слоевитост 5 Физичките граници на прсторот под скалишните комуникации стануваат невидливиот излог, невидливите ѕидови на чевларската работилница

Просторот којшто таа го избрала немал особено значење и функција претходно. Не е простор којшто се наоѓа на пешачката патека, не е во близина на влезовите и излезите на BTS, станува МЕСТО заради значењето и вредноста што таа му ја дава, додавајќи ја и публиката за додефинирање на значењето на местото. Дореен Массеј којaшто ја истражува дијалектиката и разликите помеѓу концептите на простор и место во Двојна артикулација вели дека треба да се размислува за местото како

“ не нешто коешто е затвора кон внатре, туку едноставно како збир на интеракциите коишто создаваат простор, локална артикулација со пошироката целина”.


The Sathorn Unique: gem-skyscraper's destiny of being used only as a billboard ? by Aleksandra Shekutkovska

 

As an urban designer focusing on informal communities I enjoyed the research that The Urban Think Tank conducted for Tore David. Depicting informal vertical communities they spent one year studying the physical and social organization of this ruin-turned home. Changing the whole perspective from a so-called failed project, UTT saw potential in studying this informal settlements and slum dwellers inhabiting the skyscraper. *

Bangkok is the home of one of world's tallest abandoned skyscraper projects: The Sathorn Unique was promised to be part of the city of gleaming offices and residential skyscrapers that were to be a testament to the nation's rapid development. 1

Unfortunately this 49-story building with 659 residential units and 54 retails ( located in Bangkok's downtown, less then 200m from BTS ) was "swallowed" by the economic crisis in 1997 also known as the Asian Financial Crisis. As it has become an alternative place for tourists to visit ( too much for me have to say ),  they all agree that the building has a wonderful panoramic view over the city. 

The first picture I got for this ghost skyscraper as they call it is the massive commercial curtain over it displaying advertisement for Coca Cola . Could it be that this is the only function of this building ? And it being the alternative place for tourists visiting Bangkok ? I was trying to find more information on whether this skyscraper has ever been informalized. I ended up with some off the track videos by tourists who have dared to come in and explore, information that the first floors were at one point inhabited by people and that some of the rooms have been decorated with small objects and belongings. Interested in finding out what the future of this place will be. 

 

Како урбан дизајнер со фокус на неформалните заедници бев заинтригирана од истражувањата на Urban Think Tank за Tore David. Приближувајќи се кон неформалните спонтани заедници, една година тие ја анализираа одблиску физичката и социјалната организација на домовите изградени во руина. UTT како што велат виделе потенцијал во анализирање на неформалните заедници и граѓани на фавелата коишто го населиле облакодерот. 

Бангкок е дом на еден од највисоките напуштени облакодери. Sathorn Unique бил замислен како еден дел од сликата на светлечки канцеларии и облакодери за домување кои би требало да го претставуваат брзиот национален развиток. 

За жал овој облакодер со 49 ката и 659 резиденцијални единици и 54 комерцијални простори ( сместен во центарот на Бангкок, само 200 м од BTS) бил проголтан од економската криза во 1997 исто така позната како Азиската финансиска криза. Денеска претставува алтернативно место за туристите на Бангкок . Сите од нив се сложуваат дека од облакодерот има еден од најубавите панорамски погледи на градот. 

Кога се возев со такси накај градот, го здогледав облакодерот, масивна зграда со огромно платно со реклама за Кока Кола. Се запрашав дали е возможно ова де е единствената функција на зградата ? Се обидував да најдам повеќе информации доколку некогаш оваа зграда била неформализирана, населена со луѓе. Најголемиот број на информации беа од туристи кои биле доволно " храбри " да го посетат облакодерот , информации дека во одреден период првиот кат на кулата бил населен и во некои од собите биле пронајдени мали предмети. Се прашувам за иднината на овој облакодер-само реклама. 

Packed hybrid program-small architecture urbanism by Aleksandra Shekutkovska

Last week was all about starting to explore Bangkok. I am starting to think about what the possible research topic are going to be for me while I am "homed" in this context. First impressions are that due to urbanisation there are many interesting aspects worth to research and go more in depth with. Especially in informal urbanism. 

On Thursday I entered this coffee shop near SIAM which was quite interesting place, one of those places I like to call hybrid program package. The coffee shop was on the left while the student tutorial was on the right side. I know that places like these and even more multi programmed can be found in many developing countries. however what I found quite interesting that in spite of the space not having a physical barier, wall, the atmospheres where authentic for each of the programs. The coffee shop was busy and on the other hand the student tutorial-some kind of administrative space was quite calm and not reacting to the other program. 

It made me remember MADE IN TOKYO that beautiful condensed book of Tokyo's gems. For the moment one of my research thinkings is into this direction. Still giving some time to let the city grow on me. 

 

Претходната недела беше поврзана со почетокот на истражување на Бангкок. Започнав да размислувам за можните теми за истражување во периодот додека ќе бидам вдомена во овој контекст. Првите впечатоци се дека како резултат на урбанизација постојат многу интересни аспекти коишто се вредни за истражување и кои би можеле да се продлабочат. Особено од аспект на неформалниот урбанизам. 

Четврток влегов во едно кафе во близина на СИАМ коешто беше прилично интересно, едно од оние места коишто сакам да ги наречам пакет од хибридна програма. Кафето беше на левата страна, додека канцеларијата за подучување на десната страна. Познато ми е дека места како ова и дури и места со уште повеќе преклопувања на програми се карактеристични за земјите во развој , меѓутоа она што ми беше интригантно беше АТМОСФЕРАТА, без разлика на непостоењето на физичката граница, секое од овие две места ја имаше зачувано сопствената атмосфера. Кафето беше зафатено и полно со луѓе додека канцеларијата тивко си постоеше непрекината од другата програма. 

Ме натера да се потсетам на книгата Made in Tokyo, таа прекрасна кондензирана книга за местата во Токио. Сега за сега еден од аспектите за кои размислувам дека ќе ги истражувам е слична концепциска рамка за Бангкок. Сеуште оставам простор да пораснам заедно со градот.