Creative milieu

Microcommunity-primary cell of the Mega(Meta)city by Aleksandra Shekutkovska

Walking around Chinatown I was always perceiving the street fronts as not-permeable, neon sign decorated shields of family businesses, gold shops, food corners and tasty deserts. Nevertheless, the backdrop of these shields embraces behind itself the reminiscence of the organic city, labyrinths that seem “without purpose”, micro open spaces, entrances to homes, shrines, temples, markets..

Read More

Silent deconstruction by Aleksandra Shekutkovska

Chaos wraps around the construction site, old people are using the walls of the construction space to support themselves in walking, the corridors of the construction site are full of people selling their products, people dream about the progress the station will bring in their businesses, some fear eviction, some hope for profit, silently in the background processes of deconstructing take place. Spatially, historically and culturally rich communities are being bargained for the promise of progress, individual profit and the new globalized architecture of the shopping mall/condominium offering the unified identity.

Read More

Shophouse by Aleksandra Shekutkovska

When I decided to move in Bangkok I was perpetually under the impression that I am walking in Edward Ruscha’s Every building on the sunset strip. I felt strips of buildings stamped into my memory somewhere between the impressions of their poor conditions, undecided destiny and urbantropology. Bangkok urban tissue construct is fabricated in greatest number by 4 storey shop houses built during the 1960’s serving as an economic resolution for housing demands in the dawn of urbanization. City expansions, new aspirations and development have left numerous shop houses into sceneries of ghost flâneur caves, leaving no traces of what was once the urbanization zeitgeist. Abandoned and poorly maintained some of them are located in attractive areas such as transportation stops of the MRT (metro line) and BTS (sky train) waiting uncertainly for their fortune telling- if they will be rented, live to see their own space requalification or be just another developer’s desert.

Read More

Tamed kapi by Aleksandra Shekutkovska

It has been a long time now that I have been meaning to cross the door to the internal alleys. Last week my kind students took me on a journey to the tamed komshi kapigik.

*kapigik-small door on the fence between two houses (Turkish: kapi) giving the possibility for neighbors to meet and communicate.

Every block in Chinatown embraces within its heart an invisible network of private alleys. Similarly to something made from substance translucent, most of the people come and go without ever finding out that they have existed. Their formation isn’t questionable; individual and row houses fill up the inside with much density.

Read More

Flux:love by Aleksandra Shekutkovska

 

My design has travelled from Bangkok and reached its owner in Sydney today. It is a different kind of feeling now, one that has reshaped from the geopoetic thoughts and sensations I was carrying with me while I was in the process of its creation.

I was always intrigued by this idea of creating the possibility to wear the observations and sensations of the city in a fashion accessory: object: necklace.

When one of my clients approached me to create a custom made necklace I was once again caught in the sketches of my current research focus. The dynamics of movement and the creation of wholeness were the main principles from which I wanted to shape the form and expression of the statement necklace. Two flows that come together creating and existing between actions: reaction are what I tried to express through this custom made necklace that I called simply Flux: love.

Similarly to the urban tissue of Bangkok where I am living, the weavings and intertwined flux realties and illusions are directly portrayed in a wearable urban diagram of the city’s structures and scenarios.

 

“No permanence is ours; we are a wave
That flows to fit whatever form it finds:
Through night or day, cathedral or the cave
We pass forever, craving form that binds.”

 

Мојот дизајн патуваше од Бангкок и стигна на адресата на својот нов сопственик во Сиднеј денеска. Сега е поинакво чувството, ново-обликувано, различно од геопоетиката на мислите и сензациите кои ме носеа додека бев во процесот на неговото создавање.

Отсекогаш ме возбудувала идејата за создавање на можност да се носат набљудувањата и чувствата од градот во моден додаток: предмет : ѓердан.

Кога еден од моите клиенти ми се довери да направам “по мерка” ѓердан повторно се пронајдов во скиците на урбан дизајн истражувањето. Динамиката на движењето и создавањето на целовитост се главните принципи од кои сакав да ја исткаам формата и изразот на ѓерданот. Два текови кои се спојуваат/прелеваат од едно во друго создавајќи и егзистирајќи помеѓу акција: реакција се она што се обидов да го искажам преку овој “по мерка” обликуван ѓердан наречен едноставно Флукс:љубов.

Следствено на урбаното ткиво на Бангкок кадешто живеам, испреплетувањата и поврзаните флукс реалности и илузии се директно портретирани во “носечки” урбан дијаграми на градските структури и сценарија.

 

“No permanence is ours; we are a wave
That flows to fit whatever form it finds:
Through night or day, cathedral or the cave
We pass forever, craving form that binds.”

 
 

 

Flowscape by Aleksandra Shekutkovska

 

Weaved flux illusions are creating the urban tissue of Bangkok. One of my dear friends shares with me: here everything seems like it’s in consequent movement. Touched by the collage of numerous dwellers rushing in paths on different levels, experiencing the entrance and exit in movement on different points through the scenography carpet erases the memories of many hours spent in traffic jams.

Exits and entrances, escalators, elevated pedestrian walkways, skywalks and skytrain, contain a rigid prosthesis for the city. Perplexed geometries of movement make every impression of the city dipped in dynamics and density. The observer with a blurred picture “unnoticeable” moves through processes, exits and entrances and places moving consequently vertically and horizontally.

The living next to the water is decanted into living by the road, highways. Water in comparison to earth is “equipping” us, shaping us to think in different terms about our shelter, home, movement in the city, firstly through the relationship home-water, river, canal, and sea, thereupon transportation, to temporariness, living with changes, living with reflex and perpetual differences from anything constant.

Flux trail or better said flowscape is an attentive designed movement through Bangkok which moves us horizontally, vertically and diagonally through the city, on few levels, in the same time uncovering iconographies in which the dialog of living by (near) the water and living by (near) earth come together. The self conscious existence of Bangkok remains an illusion which connects the shades of private, semi-private, semi-public and public spaces connected with land ownership. The public infrastructure as a spine of the city, the breathtaking superstructure is consolidating a partial form as well as attributing movement possibilities.

Megatropolis, A trip through Bangkok’s Urban Book is a walking tour by Context travel which leads us and teaches us how the Flowscape infrastructure influences and shapes the city through the mass transit system. The sensitive recognizing and interest of Context to present the creative milieu of Bangkok which reveals itself through the BTS sky train teaches understanding of the city of Bangkok as a structure, historical development, format of public and private space and flux. The pedestrian movement methodologically brings closer to us the experience and the palimpsest behind selected places in the city, uncovering the passage from city on the water links to city on road network.

More information about the tour can be found on the following link.

Reviews of the tour are available on the following link.

*uncommercial post

 

 

Пејсаженфлукс

 

Исткаени и испреплетени флукс илузии го создаваат градското ткиво на Бангкок. Ми вели еден драг пријател, тука е се во консеквентно движење. Посегнати од колажот на многубројни жители кои брзаат на патеки во различни нивоа, доживувајќи го влезот и излезот во движењето на различни точки и тепихот од сценографии, ги бришат многубројните часови поминати во стагнирањето на истото тоа движење.

Излези и влезови, ескалатори, надземни пешачки премини, небесни патеки, надземен воз сочининуваат крута протеза на градот. Вкрстени геометрии на движење го прават секој впечаток на градот натопен во динамика и густина. Набљудувачот, со заматена слика пред себенезабележителноминувајќи низ процеси, излези и влезови и места движејќи се консеквентно хоризонтално и вертикално.

Живеењето на луѓето покрај вода се преточило во живеење покрај патиштата, автопатите. Впрочем водата за разлика од земјата не наоружува, не обликува на поинаков начин да размислуваме за односот живеалиште, движење во градот, најпрвин преку односот живеалиште-река, канал, море, потоа низ транспортот до минливоста, живеење во промени, рефлексно живеење и спротивност на се она што значи константност.

 

Флукспатека или подобро речено пејсаж на флукс е внимателно проектирано движење низ Бангкок кое не води хоризонтално, вертикално и дијагонално низ градот, истовремено откривајќи ни сценографии во кои се вкрстува дијалогот на живеење на (покрај) реката и на (покрај) земјата. Само-свесното битие на Бангкок претставува илузија на движење на поврзување приватни, полу приватни, полу јавни и јавни простори со нијанси врзани за припадноста на градско парче. Јавната инфраструктура ербетот на градот, восхитувачка суперструктура која консолидира одредена форма исто онолку колку што распостелува можности на движење .

Мегаполис, патување низ урбаниот бум на Бангкок пешачка тура на Контекст травел не води низ тоа како Флукс-пејсажната инфраструктура го обликува градот преку масовниот транзит систем. Сензитивното препознавање и интерес на Контекст да го приближи креатвното милје на Бангкок кое се распостелува низ транспортот на надземниот воз го приближува разбирањето на градот Бангкок како структура, неговиот историски развој, формат на приватен и јавен простор, движење и флукс. Пешачкото движење методолошки го доближува доживувањето на флуксот како и палимпсесот позади секое место на градот, откривајќи го неговиот премин од град на водена во земјена транспортна мрежа.

Линк до повеќе информации за пешачката тура

Линк до осврнувања на патувачи низ пешачката тура

 


Inseparable by Aleksandra Shekutkovska

 

*Macedonian version bellow

I have a weakness for books which develop their stories through illustrations and a small number of words. “Inseparable” is a publication which crossed my way because of the crowdfunding initiative by Afterword to support Nut. Dao’s book of drawings. In (this particular) period of world turbulence it acts as an attractive reminder of our intertwining as human beings, of our interdependence, on the crossing and “evolution” from nature to the city, from the landscape to the physical form. The book is “separated” into 4 parts which all look like painted foldable screens, like a mirror of two conditions, embracing the reasons, conditions: beginning, development and the “end”. It unfolds before you with carefully drawn details, colors and scenarios.

Often enough, while explaining that minimal interventions in the city can have the effect of the fly of the butterfly, I imagine planning and developing design in the city very similar to what is portrayed in “Inseparable”: through dynamics of conditions and happenings which spill one into the other, connected into repeatable spatial passages.

 

Нераздвојно ( Нераздвоиливо ?)  

 

Ме воодушевуваат книги кои ја раскажуваат сопствената приказна единствено преку илустрација и малку зборови. “Нераздвоиливо” е публикација која ја сретнав заради инцијативата на Afterword да го подржи илустраторот Нут.Дао. Во пресрет на светските случувања (во периодов (?)) претставува убав потсетник за сите нас, за нашата меѓусебна поврзаност, за преминот и еволуцијата од природата до градот, од пејсажот до физичката форма. Поделена на 4 делови секој од посебните секции изгледа како илустриран параван истовремено од двете страни како огледало на две состојби, на причинско последичните состојби: почетокот, развитокот и “крајот”. Се расклопува пред читателот преку внимателни детали, бои, случувања. .

Честопати објаснувајќи дека и минималните интервенции во градот можат да имаат ефект на летот на пеперутката, го замислувам планирањето и остварувањето на дизајнот во градот на многу сличен начин на она што е портретирано во “Нераздвоиливо”, во динамика на состојби и случувања кои се прелеваат од една во друга, поврзани во повторливи просторни премини. 

Designing impermanence by Aleksandra Shekutkovska

 
 

***Macedonian version bellow

  1. Impermanence is one of the essential doctrines or three marks of existence in Buddhism. The term expresses the Buddhist notion that all of conditioned existence, without exception, is transient, or in a constant state of flux.

Reading through my notes and sketches yesterday I noticed how much I’ve put a spotlight to the notion of informal space creation.

Since 2 weeks now we are working on an architecture competition dealing with a similar context like Bangkok, making me question in repetition how to “allow” enough space for informal space creation, or how to create a wall which will in the same time will be an interface?

It has become my lens in which I tend to dissect the various layers of the city’s palimpsest. I have been looking at it as a mirror with double sides, one that projects the ingenuity of handmade urbanism and the other one which creates a cross-section between city right and city reality.

Barry Bells’ Bangkok Angelic allusions is a book that found me recently. It is somewhere between text, observation and poetry. Pretty much the “sensitivity” to understand the (in)sensitivity cross illusion of Bangkok.

There is a story in it about the famous Thai architect Sithanonchai.

“A famous Thai folk tale, the spirit of quickness and flexibility material manifest: Sithanonchai, a legendary hero, convinced the sovereign of Ayutthaya to challenge the Burmese to a pagoda-building contest, the first to finish becoming the victor. Having agreed to the contest,

The Burmese immediately set about mobilizing a large labor force and brought in large quantities of brick and stone. On the Thai side, aided by only a few people, Sithanonchai, an architect par excellance, very quickly erected a wooden structure, wrapped it in cloth in the agreed shape and size of the pagoda, and duly won the day. “

I find myself believing that this mirror is more like the infinity of mirrors being reflected when two of them are set once against the others. The handmade city creation, possible in millions of variations, creates the sense of the things missing in the city while in the same time being responsive to the given conditions and always aware of its imperemance.

Well, back to the drawing board.

Trying once again to create the wall that will be as weightless as the cloth made pagoda and in the same time with mirror impermanence. 

********************************************

  1. Непостојаноста е една од есенцијалните доктрини или трите принципи на постоење во Будизмот. Терминот го искажува будистичкиот поим дека сите постоења, без исклучок се транзиторни и во константнa состојба на премин.

Вчера, прелистувајќи ги белешките и скиците постојано налетував на клучните зборови неформално создавање на простор.

Веќе две недели работиме на конкурс којшто е со сличен контекст како Бангкок, оставајќи ме постојано со истото прашање како да дозволиме доволно простор за неформално создавање на простор или како да се создаде ѕид којшто истовремено би бил и меѓуврска?

Го користам како леќа низ којашто ја набљудувам слоевитоста на градскиот палимпсест. Ми наликува на огледало коешто има две страни, една која ја прикажува генијалноста на рачниот урбанизам и другата којашто создава пресек помеѓу правото на град и градската реалност.

Многу скоро ме најде книгата на Бери Бел “Бангкок-ангелски алузии”. Текстот е помеѓу поезија, истражување и набљудување, сосема соодветнa сензитивност за разбирање на симбиозата илузија-(не)сензитивност на Бангкок.

Во нејзе пронајдов приказна за познатиот Таи архитект Sithanonchai.

“Позната Таи народна приказна, за духот на брзината и манифест за флексибилноста на градежниот материјал : Ситанончаи, легендарен херој ги убедил властите на Аутхаја да ги предзвикаат Бурманците да организираат конкурс да изградат пагода, првиот што ќе заврши да биде прогласен за победник. Откако се согласиле да го организираат конкурсот ,

Бурманците веднаш мобилизирале голема работна сила и носеле големи количини на цигли и камења. На Таи страната, подржани од само неколкумина, Ситанончаи, архитект пар екселанс, многу брзо поставил дрвена конструкција, ја завиткал во ткаенина, одговарајќи на соодветната големина и форма на пагодата и прописно “извојувал” победа.”

Кога мислам на огледалото се повеќе мислам дека е со оној ефект на бесконечност кога две огледала ќе се стават едно наспроти другото. Рачно изработениот град, со бесконечно многу варијанти, не тера да мислиме на него со восхит, наспроти тоа што искажува недостатоци на градот, истовремено егзистирајќи со доверлив одговор на условите и свесност за сопствената краткотрајност.

Повторно размислувајќи за нашиот концепт.

Обидувајќи се да проектираме ѕид кој ќе биде со доволна леснотија како пагодата направена од ткаенина и во исто време со огледална непостојаност. 

Walk above it all by Aleksandra Shekutkovska

 

Condominium slogans reveal a great deal about constructing urban identities and urban lifestyles. Still working on my mini collection of condominium slogans ( specifically on condominiums close to the BTS station ).

In the meantime, mapping and exploring development phases in Thong Lo has become a task. Using google's earth history tool it's convenient enough to depict certain places of development and how they have changed in the last 10 years. Since Bangkok post revealed that Sukhumvit 38 beginning street food ingenuity will be replaced with a developer's plan of a luxury condominium, I am interested in going even more in depth with changes in land ownership, urban development versus labor/residence alterations, stages of breaking the "ecosystem of the soi" , effects and consequences of differentiating the residential and productive functions and forces of the neighbourhood. 

Bellow is the historical development of Noble Remix 2 condominium which is connected with Thong Lo BTS station with it's individual elevated access. This only indicates the change in the physical form, the urban tissue of the district. What happens bellow it all, the invisible elevated city layer versus the informal "performative environments" remain an ongoing research. 

2002

2004

2008

2009

2011- PEDESTRIAN PATHS ARE ADDED CONNECTING THE BTS AND THE CONDOMINIUM WITH AN ELEVATED PLATFORM 

2015- NEW CONSTRUCTION SITE NEXT TO NOBLE REMIX 2 (RIGHT SIDE) "CYCLE" BEGGINS AGAIN 

2015- NEW CONSTRUCTION SITE coming soon Sukhumvit 38 shophouses to be demolished and replaced by luxury condominium